Efficiency in de praktijk, 2
Denk je echt dat ik dit kan leren?
Opruimen is zo niet mijn ding. Mijn vader zegt ook altijd dat ik netjes mijn administratie moet archiveren. Maar die man is ook zo netjes, daar kan ik niet tegenop. Bovendien weet ik helemaal niet hoe ik mijn werkdossiers het gemakkelijkst kan indelen, zodat ik het ook weer terug kan vinden. Er zijn hier in het bedrijf ook helemaal geen regels voor....
Ik stop even, want zo lijkt het wel heel erg veel en bijna hopeloos. Oké, het is niet haar natuurlijke habitat. Maar logisch en eenvoudig archiveren kan ook Marieke leren. Marieke lijdt aan een minderwaardigheidscomplex. Haar vader heeft altijd een goede baan (zoals zijzelf zegt: een hoge baan) gehad en was zeer punctueel. Zijn dochter had dit ook moeten zijn, aldus haar versie. Tsja, en ze is het niet.
Erg? Nee, alleen moet het haar geleerd worden hoe zij toch orde in de chaos kan scheppen en dat ze het volhoudt. Want goed haar best doen voor ... kan ze wel, maar iets voor zichzelf doen is een ander verhaal.
Zo gezegd zo gedaan. Met Marieke maak ik een structuur die zij logisch en eenvoudig vindt. Ik spreek met haar af dat ik af en toe een halfuurtje bij haar kom. Ik heb toch heel veel individuele begeleidingen bij deze klant, dus dat halfuurtje kan ik wel in mijn dagschema passen.
Soms is ze de draad even kwijt, weet ze niet meer wat ze met zichzelf had afgesproken, voelt zich daarover dom en wil de leidinggevende er niet mee lastig vallen. Voor haar gevoel is dat een brevet van onvermogen.
In ons halfuurtje gaan we steeds met dezelfde steunvragen op zoek waar ze het logischerwijs kan opbergen en terugvinden. En het lukt! Is ze trots? Ja en nee, stiekem wel maar het is nog niet goed genoeg. Maar dat had u waarschijnlijk al wel door.
Ik ben wel trots, omdat zij een manier voor zichzelf heeft gevonden (en niet voor mij). Ach iedereen kan het leren!
Jaldhara Groeneveld
Geen reacties